Met droefheid vernamen we het overlijden van Jan Van Gils (1950-2026), oprichter en bezieler van Kind & Samenleving en tot zijn pensioen in 2010 onze directeur. Vol dankbaarheid kijken we terug op de onschatbare erfenis die Jan achterliet, voor onze organisatie en ver daarbuiten.
Komende uit het jeugdwerk nam Jan het voortouw in de studiedienst van de toenmalige ‘Nationale Dienst voor Openluchtleven’ (NDO), waaruit Kind & Samenleving ontstond, sinds 1997 als aparte vzw. Wat Jan vanuit NDO en Kind & Samenleving heeft gerealiseerd, leeft tot vandaag door in wat wij als organisatie doen. Belevingsonderzoek naar het perspectief van kinderen, onderzoek over de staat van het buitenspelen, opkomen voor het belang van kinderparticipatie en het proactief realiseren van kinderrechten, de verbreding van het denken over jeugdruimte van speelterreinen tot kindvriendelijke publieke ruimte: telkens was Jan een grondlegger, een voortrekker, een inspirator. Ook op internationaal vlak nam hij het voortouw in netwerken voor onderzoek naar spelen en kindvriendelijke steden.
De aandacht voor de speelse eigenheid van kinderen vormde voor Jan bij dat alles het vertrekpunt. Jan nam kinderen ernstig, en juist daarom speelde hij. Hoe kinderen op hun eigen, speelse manier in de wereld staan: dat wilde hij doorgronden én een plek geven midden in de samenleving. Dat deed hij altijd met de blik naar buiten: hij bewoog zich moeiteloos tussen praktijkwerkers en beleidsmakers, tussen kinderen en grote mensen, en altijd tussen luisteren en engagement.
Als directeur van Kind & Samenleving was Jan tegelijk joviaal, bescheiden en gul: als collega’s leerden we onschatbaar veel van hem en merkten we al snel dat over Jan werd gesproken als was hij een instituut op zichzelf; maar hij had een scherp oog voor waar ieders talenten lagen en vond er dan plezier en trots in als we onze eigen expertises en stokpaardjes ontwikkelden.
Bedankt, Jan, voor alles. We blijven je erfenis koesteren.